Mik uit den Bogaard

Column 3

Column gepubliceerd in MS-info, 2007

Bang

Niet spinnen of leeuwen maken me bang. Maar wandelingen met anderen die wel eens te lang zouden kunnen uitpakken. En festiviteiten die een hele dag duren en die helaas nooit in mijn achtertuin worden gehouden. En uitgebreide dineetjes met vrienden, waarbij het de bedoeling is dat het gezellig blijft. Van te voren probeer ik wat angst in te dekken: ik plan voldoende rust vooraf en achteraf, neem goede voeding mee voor het geval mijn dieet in de war raakt, maak een vluchtplan waarbij ik het liefst onafhankelijk ben met eigen vervoer zodat ik weg kan als ik het niet vol hou. Ik twijfel om afspraken te maken, bang voor eventuele beren op de weg.

Wat als ik het niet volhoud? Wat als ik nergens kan liggen rusten? Wat als ik ineens moe word en dan nog thuis moet zien te komen. Wat als mijn vrienden op de wandeling moeten wachten op mij?  Wat als ik midden in een etentje weg wil? Wat als ik mezelf uitput ten koste van mijn gezondheid?

Het is moeilijk om mijn eigen wensen te voelen, aan mezelf toe te geven en vervolgens te delen met de mensen om mijn heen. Eigenlijk ben ik niet bang voor de beren op de weg…, ik ben bang over mijn grenzen te gaan… ik ben bang voor mezelf!

Met dit inzicht neem ik het heft weer in eigen handen. Het zou te treurig zijn om me te laten leiden door angst voor mezelf. Ik hoef niet bang te zijn, ik kan zelf liefdevol keuzes maken. Voor vertrek naar een afspraak bedenk ik of ik vandaag nog wel zin heb, of dat ik gister zin had in vandaag? En als ik eenmaal op pad ben, vraag ik mezelf zo nu en dan af: ‘Heb ik een rustmoment nodig? Wil ik naar huis?’.

Ik hoef niet bang te zijn. Het ergste wat me kan gebeuren als ik iets niet volhoud, is dat ik besluit naar huis te gaan, even te gaan liggen bij iemand op bank, of een afspraak afzeg. Erg? Nee, en oprechte mensen om mij heen zullen míjn oprechtheid waarderen. Ik kan op mezelf vertrouwen en dat geeft al meer ruimte.

Mik uit den Bogaard

Webdesign by Oh My Lucky Stars!